Tüp bebek sonrası düşük: neden olur ve sonrasında ne olur

Erken gebelik kaybı üreme tıbbında en sık istenmeyen olaydır. Ultrason veya β-hCG ile doğrulanmış gebeliklerin yaklaşık yüzde 10 ila 20’si 12. haftadan önce sonlanır ve bu oran kadının yaşıyla belirgin biçimde artar: 30 yaş altında daha düşüktür, 40 yaşından sonra gebeliklerin yarısını aşabilir. Daha pek çok kayıp, kadın gebe olduğunu bilmeden, çok daha erken gerçekleşir. Tüp bebek sonrasında bu kayıplar daha sık kaydedilir; çünkü gebelik günler içinde tanınır, kendiliğinden gebeliklerde ise bir kısmı fark edilmeden geçer.

Başlıca neden gebelik sırasında olan bir şey değil, en baştan var olan bir şeydir: embriyonun kromozomlarındaki rastlantısal bir anormallik. Bu mekanizma ilk trimester kayıplarının yaklaşık yarısını veya daha fazlasını açıklar ve yaşla birlikte sıklaşır; çünkü yumurtalar zamanla bölünme sırasındaki hata riskini biriktirir. Bu anormallikler rastlantısaldır ve vakaların büyük çoğunluğunda anne babadan kalıtılmaz.

Neredeyse her hasta nedeni kendinde arar; bu listenin açıkça söylenmesi gerekir. Günlük stres, işte zor geçen bir hafta, ailevi bir tartışma veya bekleyişin kaygısı düşüğe yol açmaz. Ağır bir çanta kaldırmak, ev temizlemek, yürümek veya çalışmak da yol açmaz. Transvajinal olanlar dahil ultrason gebelikte güvenlidir. Cinsel ilişki normal bir gebeliği sonlandırmaz. Bir uçak yolculuğu, günde bir fincan kahve veya yediğiniz bir öğün sorumlu değildir.

Transfer tekniği de bir neden değildir. Masadan kalktığınızda, öksürdüğünüzde veya tuvalete gittiğinizde embriyo düşmez ve zarar görmez; rahmin kapalı boşluğunun içindedir. Transfer sonrası bir gebelik kaybedildiğinde neden çoğu durumda o embriyonun biyolojisidir; işlem değil ve yaptığınız hiçbir şey değil. Bu, acıyı azaltmaz; ancak suçluluğu hiçbir işe yaramadığı bir yerden kaldırır.

Ultrason gebeliğin devam etmediğini doğruladığında üç yol vardır ve çoğu durumda üçü de tıbben kabul edilebilir. Beklemek, sürecin kendiliğinden tamamlanması için vücuda zaman tanımak demektir; genellikle iki ila dört hafta içinde, yoğun bir âdet gibi kanama ve kramplarla olur. İlaçla tedavi, bu süreci bir iki gün içinde başlatan ilaçlar kullanır. Aspirasyon veya küretaj olarak bilinen küçük cerrahi işlem rahmi birkaç dakikada boşaltır; genellikle kısa bir anestezi altında yapılır.

Seçim klinik tabloya, gebeliğin ne kadar ilerlediğine, kanamaya, öykünüze ve aynı ölçüde tercihinize bağlıdır. Cerrahi işlem öngörülebilir bir zamanlama ve gerektiğinde dokunun genetik incelemesi olanağını sunar; beklemek ise anesteziden kaçınır. Hangi yolu seçerseniz seçin, ekip aşırı kanama veya enfeksiyon belirtilerini ve hemen iletişime geçmeniz gereken durumları anlatacaktır.

ESHRE’nin tekrarlayan gebelik kaybı kılavuzuna göre kapsamlı değerlendirme iki veya daha fazla kayıptan sonra önerilir. Antifosfolipid antikorları, tiroid işlevi, üç boyutlu ultrason, salin sonografi veya histeroskopi ile rahim boşluğunun değerlendirilmesi ve seçilmiş durumlarda anne babanın karyotipi ya da gebelik dokusunun incelenmesi bunun içindedir. İnternette pazarlanan geniş immünolojik paneller veya NK hücre testleri gibi pek çok test, tedaviyi değiştirmedikleri için önerilmez. Tek bir kayıptan sonra tetkikler nadiren yanıt verir ve bir sonraki gebelik için şanslar iyi kalır.

Bir sonraki siklus için: dondurulmuş embriyolarınız varsa kullanılabilir durumdadırlar ve kaliteleri değişmemiştir. Genellikle rahim iç zarının toparlanması ve β-hCG’nin sıfırlanması için bir veya iki âdet siklusu yeterlidir; uzun bir bekleme gerekmez. Embriyoların genetik testi olan PGT-A, kümülatif canlı doğum oranını artırmadığı için bir kayıptan sonra rutin olarak önerilmez. Sizin ve eşinizin duygusal desteği için ayrılan zaman planın bir parçasıdır, ek bir seçenek değil.