Yumurta dondurma: yaş, sayı ve gerçekçi beklentiler

En büyük grup, önümüzdeki birkaç yıl içinde gebelik planlamayan 30 ile 38 yaş arasındaki kadınlardır: eşi olmayan, kariyerinin ortasında olan ya da yalnızca henüz hazır olmayan kadınlar. Buna elektif veya sosyal dondurma denir. İkinci grup, yumurtalık rezervini tehdit eden bir tıbbi tedavi öncesindeki kadınlardır: kemoterapi, radyoterapi veya özellikle endometrioma nedeniyle planlanmış yumurtalık cerrahisi. Burada tıbbi dondurmadan söz edilir ve süreç genellikle günler içinde, acil olarak düzenlenir.

Kliniğimizde ayrı bir grup, Almanya, İsviçre veya başka ülkelerde yaşayan ve işlemi Kosova’daki daha uzun bir kalış sırasında yaptırmak isteyen diaspora kadınlarıdır. Onlar için ek pratik sorular vardır: ne kadar kalmaları gerektiği, kontrol ultrasonlarının nasıl düzenleneceği, yumurtaların nerede saklanacağı ve başka bir yerde kullanmak isterlerse daha sonra nasıl taşınabileceği. Bu sorular uyarı başlamadan önce çözülmelidir, sonrasında değil.

Süreç bir tüp bebek siklusunun ilk bölümüyle neredeyse aynıdır. AMH ve ultrasonla yapılan bir değerlendirmenin ardından, yaklaşık 10 ila 12 gün süren günlük iğnelerle yumurtalık uyarısı başlar; foliküllerin nasıl büyüdüğünü görmek için üç dört kontrol ultrasonu yapılır. Foliküller uygun büyüklüğe ulaştığında son çatlatma iğnesi yapılır ve yaklaşık 36 saat sonra yumurtalar toplanır; bu, transvajinal ultrason eşliğinde, kısa bir anestezi altında 15–20 dakika süren bir işlemdir. Aynı gün embriyolog olgun yumurtaları belirler ve vitrifiye eder.

Vitrifikasyon, buz kristallerinin oluşmasını önleyen çok hızlı bir dondurmadır; bugünkü sonuçların eski yöntemlere göre çok daha iyi olmasının nedeni budur. Toplama sonrası iyileşme hızlıdır: kadınların çoğu bir iki gün içinde normal etkinliğine döner; şişkinlik ve ağırlık hissi geçicidir. Hedeflenen yumurta sayısına ulaşmak için, özellikle rezerv düşükse veya yaş 35’in üzerindeyse, çoğu zaman iki siklus gerekir; bu, en baştan konuşulur.

Sonucu iki etken belirler: yumurtaların donduğu andaki yaşınız ve saklanan olgun yumurta sayısı. Yaş kaliteyi, yani bu yumurtaların kaçının normal sayıda kromozom taşıdığını belirler; sayı ise kaç şansınız olduğunu. Genel bir rehber olarak, 35 yaşından önce dondurulan yaklaşık 15 ila 20 olgun yumurta, bir kadına daha sonra en az bir canlı doğum için yüksek bir şans verir. 38 yaşından sonra aynı sayıda yumurta belirgin biçimde daha küçük bir şans verir; çünkü bunların daha azı kromozomal olarak normaldir.

Çözme sonrasında vitrifikasyonla yumurtaların yaklaşık yüzde 80 ila 90’ı canlı kalır. Ardından ICSI ile döllenirler, bir kısmı embriyoya dönüşür ve bir bölümü blastokist aşamasına ulaşır. Sayı her adımda azalır; başlangıç sayısının bu kadar önemli olmasının nedeni budur. Yumurta dondurmanın bir garanti değil bir sigorta olarak anlaşılması gerekmesinin nedeni de budur: kesinlik değil, şans satın alır. Ve nadiren söylenen bir gerçek: yumurta donduran kadınların çoğu bunları hiç kullanmaz, çünkü doğal yoldan gebe kalır ya da planları değişir; bu da kararı yanlış kılmaz.

Kalıcı bir eşiniz varsa ve ikiniz de hemfikirseniz, embriyo dondurma genellikle daha verimlidir; çünkü döllenme hemen gerçekleşir ve kaç yumurtanız değil gerçekte kaç embriyonuz olduğunu bilirsiniz. Ancak embriyolar her iki eşe aittir ve daha sonra kullanılmaları için ikisinin de onayını gerektirir; yumurtalar yalnızca size ait kalır. Bu önemli bir farktır ve karar vermeden önce, sonrasında değil, açık bir görüşmeyi hak eder.

Pratik sorular tıbbi olanlar kadar önemlidir. Saklamanın ne kadar sürdüğü ve nasıl yenilendiği, maliyetin ne olduğu ve neleri kapsadığı, ülke değiştirirseniz ne olacağı yerden yere değişen ayrıntılardır. Gametlerin saklanması ve kullanılmasına ilişkin yasal çerçeve Kosova’da, Arnavutluk’ta ve Avrupa Birliği ülkelerinde farklıdır; saklama süreleri ve taşıma koşulları da buna dahildir. Başlamadan önce sizin için geçerli kuralları kliniğe doğrudan ve yazılı olarak sorun.