Hidrosalpingu: çfarë do të thotë për fertilitetin dhe IVF?

Tubi i Fallopit normalisht kap vezën pas ovulacionit dhe është vendi ku zakonisht takohen veza dhe spermatozoidi. Kur skaji i largët i tubit bllokohet, sekrecionet mund të mbeten brenda dhe ta zgjerojnë atë. Ky tub i zgjeruar e i mbushur me lëng quhet hidrosalping.

Kalueshmëria dhe funksioni nuk janë e njëjta gjë. Edhe kur krijohet një hapje, dëmtimi i shtresës së brendshme dhe i lëvizshmërisë së tubit mund të mbetet. Prandaj, vendimi nuk bazohet vetëm te pyetja “a është tubi i hapur?”, por te cilësia e anatomisë dhe objektivi riprodhues.

Shkaqet përfshijnë infeksione të mëparshme të tubave ose legenit, përfshirë infeksione seksualisht të transmetueshme, operacione të mëparshme në tuba ose legen, ngjitje, endometriozë dhe inflamacion pas infeksioneve të tjera në bark. Shkaku nuk mund të përcaktohet vetëm nga pamja e një ekzaminimi.

Shumë paciente nuk kanë simptoma të veçanta dhe hidrosalpingu zbulohet kur shtatzënia po vonon. Disa mund të kenë dhimbje të përsëritura të legenit ose sekrecione të pazakonta. Një shtatzëni ektopike mund të jetë shenja e parë e sëmundjes tubare, ndaj simptomat në fillim të shtatzënisë duhen marrë seriozisht.

HSG mund të tregojë një tub të zgjeruar ku kontrasti mbetet dhe nuk del lirshëm në legen. Megjithatë, imazhi duhet rishikuar në kontekst, sepse HSG mund ta mbivlerësojë një bllokim, veçanërisht pranë mitrës. Ekografia mund të tregojë një strukturë tubare të zgjatur dhe të mbushur me lëng, sidomos kur hidrosalpingu është më i theksuar.

Laparoskopia lejon shikimin e drejtpërdrejtë të tubave, ngjitjeve dhe organeve përreth dhe mund të kombinohet me trajtim. Por ajo është ndërhyrje kirurgjikale; nuk është hapi i parë automatik për çdo dyshim. Ndonjëherë nevojitet më shumë se një metodë për të sqaruar anën, madhësinë dhe komunikimin me mitrën.

Kur preket vetëm një tub, mundësia e konceptimit natyral varet nga gjendja e tubit tjetër, ovulacioni, mosha, sperma dhe faktorë të tjerë. Megjithatë, sëmundja tubare mund të rrisë rrezikun për shtatzëni ektopike dhe kërkon plan të individualizuar.

Kur të dy tubat janë të mbyllur plotësisht, rruga e zakonshme që lejon takimin e vezës me spermatozoidin është e ndërprerë. IVF i anashkalon tubat, por prania e një hidrosalpingu që komunikon me mitrën mund të ndikojë në implantim. Për këtë arsye, vlerësohet jo vetëm bllokimi, por edhe sjellja e lëngut.

Lëngu mund të kthehet drejt zgavrës së mitrës dhe të ndikojë negativisht në mjedisin e implantimit. Studimet e përmbledhura nga ASRM tregojnë rezultate më të ulëta të implantimit dhe shtatzënisë kur hidrosalpingu komunikues lihet pa trajtuar para IVF-së.

Për hidrosalpingun komunikues mund të diskutohet salpingektomia, pra heqja e tubit të dëmtuar, ose mbyllja proksimale e tij para transferimit të embrionit. Ky nuk është një rregull mekanik për çdo gjetje: duhen vlerësuar ana, ashpërsia, ngjitjet, rreziku kirurgjikal, rezerva ovariane dhe mënyra se si gjetja lidhet me planin e IVF-së.

Kirurgjia riparuese mund të diskutohet te paciente të përzgjedhura me sëmundje të lehtë, anatomi të favorshme, moshë më të re dhe pa faktorë të tjerë të rëndësishëm të infertilitetit. Duhet shpjeguar mundësia e rimbylljes dhe rreziku i shtatzënisë ektopike. Në sëmundje të rëndë, riparimi ka më pak gjasa të rikthejë funksion të mirë.

Salpingektomia dhe mbyllja proksimale janë qasje të njohura para IVF-së në situatat e përshtatshme. Aspirimi ose skleroterapia mund të përdoren në raste të përzgjedhura, por evidenca është më pak e sigurt dhe lëngu mund të rikthehet. Zgjedhja bëhet me vendimmarrje të përbashkët, jo vetëm nga emri i gjetjes.

Merrni në konsultë raportin dhe, kur është e mundur, vetë imazhet e HSG-së ose ekografisë. Pyetni nëse gjetja është në njërën anë apo në të dyja, sa i dëmtuar duket tubi, nëse lëngu shihet në mitër dhe nëse ka dyshim për ngjitje ose endometriozë. Këto të dhëna ndihmojnë të kuptohet nëse nevojitet rishikim imazherik, ekzaminim tjetër ose kirurgji.

Plani duhet të përfshijë moshën, rezervën ovariane, spermogramën, kohëzgjatjen e infertilitetit, historinë e shtatzënive, prioritetin për konceptim natyral ose IVF dhe rreziqet e ndërhyrjes. Nëse bëhet operacion, kërkoni shpjegim për qëllimin, alternativat, ndikimin e mundshëm te vezorja dhe çfarë do të ndodhë me planin e fertilitetit pas rikuperimit.