Prognoza e ulët dhe përgjigjja ovariane: çfarë ndihmon të kuptojë POSEIDON?

POSEIDON (Patient-Oriented Strategies Encompassing IndividualizeD Oocyte Number) është një sistem klasifikimi që përdoret për të përshkruar pacientët që mund të kenë një përgjigje më të ulët se sa pritej gjatë stimulimit ovarian. Ndryshe nga klasifikimet e vjetra që shpesh ishin shumë të përgjithshme, POSEIDON ndan pacientët në katër grupe bazuar në moshën e tyre (nën ose mbi 35 vjeç) dhe shënuesit e rezervës ovariane (si AMH dhe numri i folikulave antralë).

Ky klasifikim ndihmon ekipin mjekësor të kuptojë nëse një përgjigje e ulët ishte e pritur për shkak të moshës dhe rezervës, apo nëse ishte një përgjigje e papritur te dikush me një rezervë ovariane që dukej normale. Qëllimi është të ofrojë një gjuhë të përbashkët për të diskutuar mundësitë dhe kufizimet e trajtimit, duke mbajtur pritshmëri reale.

Në sistemin POSEIDON, mosha prej 35 vjeç përdoret si një pikë ndarëse e rëndësishme, pasi dihet që cilësia e vezëve (dhe rrjedhimisht mundësia për të formuar një embrion të shëndetshëm gjenetikisht) ndikohet fort nga mosha. Rezerva ovariane, e matur përmes AMH ose ekografisë, tregon sasinë e folikulave që mund të përgjigjen ndaj stimulimit, por nuk mat drejtpërdrejt cilësinë e tyre.

Për shembull, një person i ri me rezervë të ulët mund të prodhojë pak vezë, por ato vezë kanë më shumë gjasa të jenë të një cilësie të mirë. Nga ana tjetër, një person më i moshuar mund të ketë nevojë për një numër më të madh vezësh për të pasur të njëjtën mundësi për një embrion të shëndetshëm. POSEIDON e merr parasysh këtë ndryshim për të ndihmuar në këshillimin klinik.

Ndonjëherë, testet e rezervës ovariane tregojnë një numër të mirë folikulash, por gjatë stimulimit, numri i vezëve të marra është më i ulët se sa pritej (zakonisht më pak se 9 vezë). Grupet 1 dhe 2 të POSEIDON përshkruajnë pikërisht këtë situatë: një përgjigje nën-optimale të papritur.

Kjo mund të ndodhë për arsye të ndryshme, duke përfshirë mënyrën se si trupi metabolizon medikamentet, ndjeshmërinë e vezoreve ndaj hormoneve, ose faktorë të tjerë individualë. Njohja e kësaj situate në një cikël të parë ndihmon ekipin mjekësor të rishikojë protokollin dhe të diskutojë nëse ndryshimet në dozë ose llojin e medikamentit mund të jenë të arsyeshme për një cikël të ardhshëm, gjithmonë duke u mbështetur në provat shkencore.

Jo domosdoshmërisht. Një numër më i vogël vezësh mund të ulë numrin e embrioneve në dispozicion për transferim ose ngrirje, por nuk do të thotë që shtatzënia është e pamundur. Edhe me pak vezë, nëse arrihet një embrion me cilësi të mirë, mundësia për shtatzëni ekziston.

Sistemi POSEIDON nuk përdoret për të thënë "po" ose "jo" për trajtimin, por për të ndihmuar në vlerësimin e situatës dhe për të vendosur qëllime realiste. Në disa raste, mjeku mund të diskutojë nevojën për më shumë se një cikël stimulimi për të arritur numrin e dëshiruar të vezëve, një qasje që varet tërësisht nga situata individuale dhe vendimi i përbashkët.

Duke ditur se cilit grup të POSEIDON i përkisni, ju dhe mjeku juaj mund të keni një bisedë më të hapur rreth asaj që mund të arrihet me një cikël të vetëm stimulimi. Kjo ndihmon për të shmangur zhgënjimet nga pritshmëritë jorealiste dhe për të kuptuar pse mund të sugjerohen ndryshime në trajtim.

Udhëzimet e fundit, përfshirë ato nga OBSH (2025) dhe NICE (2026), theksojnë rëndësinë e kujdesit të përqendruar te pacienti dhe vendimmarrjes së individualizuar. POSEIDON është një mjet që mbështet këtë qasje, duke e bërë komunikimin më të qartë dhe duke u fokusuar në strategjitë e bazuara në prova për secilin grup specifik.

Është e rëndësishme të theksohet se POSEIDON është një sistem klasifikimi dhe jo një trajtim në vetvete. Ai nuk ofron një protokoll magjik që mund të ndihmojë në sukses, dhe nuk mund të ndryshojë biologjinë bazë të rezervës ovariane ose efektin e moshës mbi cilësinë e vezëve.

Nuk ka asnjë medikament ose shtesë që është vërtetuar përfundimisht se kthen prapa një rezervë të ulët ovariane. Vendimet për trajtimin duhet të mbeten me mjekun kurues, duke përdorur këtë klasifikim vetëm si një nga shumë mjetet për të udhëhequr këshillimin klinik dhe jo si një premtim për rezultat.