Septumi i mitrës: diagnoza, fertiliteti dhe vendimi për histeroskopi

Septumi i mitrës është një gjendje e lindur ku zgavra e mitrës ndahet pjesërisht ose plotësisht nga një ind i quajtur septum. Ky ind formohet gjatë zhvillimit embrional, kur dy gypat që bashkohen për të formuar mitrën nuk shkrihen plotësisht në pjesën e tyre të brendshme.

Sipas udhëzimeve ndërkombëtare, ekzistojnë përkufizime të ndryshme për përmasat e septumit që kërkojnë vëmendje klinike, por në thelb, ai vlerësohet duke matur thellësinë dhe këndin e ndarjes brenda zgavrës. Kjo anomali është e ndryshme nga mitra bikornuate (me dy brirë), pasi tek septumi, forma e jashtme e mitrës zakonisht mbetet normale.

Prania e një septumi nuk do të thotë domosdoshmërisht se do të keni probleme me fertilitetin. Shumë raste zbulohen rastësisht gjatë ekzaminimeve për arsye të tjera. Megjithatë, indi i septumit mund të ketë një furnizim më të dobët me gjak sesa pjesa tjetër e mitrës, gjë që mund të ndikojë në implantimin e embrionit.

Për gratë që përballen me humbje të përsëritura të shtatzënisë, septumi i mitrës është një nga shkaqet e mundshme që vlerësohet. Gjithashtu, prania e tij mund të rrisë lehtësisht mundësinë e lindjes së parakohshme ose të pozicionimit jo të rregullt të foshnjës gjatë lindjes.

Një ekografi e thjeshtë dyshimensionale (2D) ose një histerosalpingografi (HSG) mund të ngrenë dyshime për praninë e një septumi, por ato shpesh nuk mjaftojnë për ta dalluar atë qartë nga anomali të tjera të mitrës, siç është mitra bikornuate.

Standardi aktual për diagnostikimin e saktë është ekografia 3D, e cila lejon vizualizimin e qartë të konturit të jashtëm dhe të brendshëm të mitrës. Rezonanca magnetike (MRI) dhe histeroskopia e kombinuar me laparoskopi janë metoda të tjera të sakta, por ekografia 3D preferohet fillimisht si opsioni më pak invaziv.

Udhëzimet e ASRM (2024) theksojnë se trajtimi i septumit përmes heqjes histeroskopike ka treguar se përmirëson rezultatet te pacientet me humbje të përsëritura të shtatzënisë dhe zvogëlon gjasat e keqpozicionimit të foshnjës. Në këto raste, ndërhyrja konsiderohet e dobishme.

Për pacientet me infertilitet pa histori të humbjes së shtatzënisë, vendimi është më kompleks. Rekomandohet një model i vendimmarrjes së përbashkët, ku diskutohen rreziqet dhe përfitimet e mundshme të ndërhyrjes, duke marrë parasysh të gjithë faktorët e tjerë të mundshëm të infertilitetit përpara se të procedohet me kirurgji.

Heqja e septumit kryhet përmes histeroskopisë, një procedurë ku një instrument i hollë me kamerë futet përmes qafës së mitrës për të parë zgavrën e saj. Mjeku përdor instrumente të posaçme për të prerë dhe hequr indin e septumit, duke zgjeruar kështu hapësirën e brendshme të mitrës.

Kjo është një procedurë minimale invazive që nuk kërkon prerje në bark dhe zakonisht lejon një rikuperim të shpejtë. Megjithatë, si çdo ndërhyrje kirurgjikale, ajo mbart rreziqe të vogla, si gjakderdhja, infeksioni ose dëmtimi i mitrës, të cilat duhen diskutuar paraprakisht me kirurgun.

Gjatë konsultës, është e rëndësishme të kuptoni nëse septumi është i pjesshëm apo i plotë dhe se si janë përjashtuar anomalitë e tjera. Kërkoni të shihni imazhet e ekografisë 3D ose të MRI-së, nëse janë të disponueshme.

Diskutoni me mjekun nëse simptomat tuaja (si humbja e shtatzënisë ose infertiliteti) mund t'i atribuohen kryesisht septumit, apo nëse ka faktorë të tjerë që kërkojnë vëmendje të njëkohshme.