Procedurat shtesë në IVF: çfarë tregon evidenca?

Pyetni: cili është qëllimi biologjik; cili rezultat është studiuar; a ka të dhëna për lindje të gjallë; cilat janë pasiguritë dhe rreziqet; dhe çfarë kostoje shton. Vlerësimi duhet të jetë specifik për procedurën dhe pacientin.

Fjalë si ‘premium’, ‘imunologjik’, ‘personalizuar’ ose ‘rigjenerues’ nuk janë vetë provë. Data e rishikimit të evidencës është e rëndësishme sepse vlerësimet mund të ndryshojnë.

Time-lapse, assisted hatching, media me hialuronat, IMSI dhe PICSI propozohen me qëllime të ndryshme; nuk duhen trajtuar si një paketë e vetme. HFEA vlerëson aktualisht time-lapse pa efekt në mundësinë e lindjes për shumicën dhe disa metoda të tjera me evidencë të pamjaftueshme ose të paqartë.

Nëse sugjerohet një ndërhyrje laboratorike, kërkoni të dini nëse synon fekondimin, zhvillimin, implantimin apo një rezultat tjetër, dhe nëse përfitimi është treguar në grupin tuaj.

Testet e receptivitetit endometrial synojnë kohën e transferimit, ndërsa scratching synon një reagim të endometrit. HFEA nuk paraqet përfitim të qartë rutinë dhe thekson pasiguritë ose shqetësimet sipas rezultatit të vlerësuar.

Një dështim transferimi nuk provon automatikisht se ‘dritarja’ ishte e gabuar. Duhet rishikuar i gjithë konteksti, përfshirë embrionin, mitrën, procedurën dhe probabilitetin biologjik.

Intralipidet, IVIG, kortikosteroidet dhe testet imunologjike nuk duhet të paraqiten si zgjidhje rutinë për implantimin. Evidenca dhe rreziqet ndryshojnë sipas ndërhyrjes; disa kanë vlerësime që tregojnë shqetësim për sigurinë ose efektivitetin.

PRP intraovarian ose intrauterin mbetet një procedurë me të dhëna të kufizuara për lindjen dhe me pasiguri për ndikimin afatgjatë. Pretendimet për ‘rinovim’ të vezoreve nuk janë përfundim klinik i vërtetuar.

PGT-A teston numrin e kromozomeve në qelizat e biopsuara të embrionit. Përdorimi i tij duhet të diskutojë indikacionin, probabilitetin për embrione të testueshme, mozaicizmin, kufijtë e biopsisë, mundësinë që të mos ketë embrion për transferim dhe rezultatin që synohet.

PGT-M dhe PGT-SR kanë qëllime të tjera: sëmundje monogjenike dhe riorganizime strukturore kromozomale. Ato nuk duhen bashkuar me PGT-A si një premtim i vetëm për sukses.

‘Mund të merret në konsideratë’ nuk do të thotë ‘rekomandohet për të gjithë’. Mund të ketë një arsye klinike për një nëngrup ose një rezultat tjetër nga lindja e gjallë, por kjo kërkon bisedë të dokumentuar për përfitimin e pritshëm, alternativat dhe pasiguritë.

Nëse ndërhyrja ofrohet në kuadër kërkimor, pacienti duhet të kuptojë qëllimin, protokollin, ndjekjen, koston dhe të drejtën për të mos marrë pjesë.