Dy javët pas transferimit: çfarë është normale dhe çfarë nuk tregon asgjë

Pas transferimit merrni progesteron për mbështetjen e fazës luteale, dhe progesteroni prodhon pikërisht ndjesitë që lidhen popullarisht me shtatzëninë e hershme: fryrje, ndjeshmëri dhe rëndim të gjinjve, lodhje, kapsllëk, ngërçe të lehta dhe luhatje të humorit. Këto shfaqen te gratë që mbeten shtatzëna dhe njëlloj te ato që nuk mbeten. Prandaj krahasimi i simptomave me ato të një mikeshe ose me përshkrimet në internet nuk jep informacion; ai vetëm shton ankth në një javë tashmë të vështirë.

Njollat e lehta kafe ose rozë në ditët pas transferimit janë gjithashtu të zakonshme dhe kanë shpjegime të padëmshme: progesteroni vaginal e bën qafën e mitrës më të ndjeshme, dhe vetë kalimi i kateterit mund të shkaktojë një gjurmë gjaku. Mungesa e plotë e simptomave është po aq pak informuese. Ka cikle të suksesshme pa asnjë ndjesi dhe cikle me të gjitha simptomat që përfundojnë me test negativ. Përgjigjen e jep vetëm β-hCG-ja në datën e caktuar.

Injeksioni nxitës që përdoret para marrjes së vezëve përmban hCG, të njëjtin hormon që matin testet e urinës. Ai largohet ngadalë dhe mund të japë një vijë pozitive për rreth 10 deri në 14 ditë pas injeksionit. Një test i bërë në ditën e pestë ose të shtatë pas transferimit mund të tregojë një pozitivitet që nuk vjen nga embrioni, dhe zhdukja e tij më vonë përjetohet si humbje e një shtatzënie që nuk kishte ekzistuar. Ky është një nga burimet më të shpeshta të dhimbjes së panevojshme në këtë periudhë.

Në drejtimin e kundërt, një test negativ para ditës së nëntë ose të dhjetë nuk do të thotë asgjë: nëse implantimi ka ndodhur, sasia e hCG-së mund të jetë ende nën pragun e testit. Analiza e gjakut për β-hCG-në, e bërë në datën që ju ka caktuar ekipi, është e vetmja matje që interpretohet me siguri, sepse jep një numër dhe mund të përsëritet pas 48 orësh për të parë rritjen. Prandaj kërkesa për të pritur nuk është ashpërsi, por mbrojtje.

Jeta e zakonshme është e lejuar dhe e këshillueshme. Mund të punoni, të ecni, të bëni ushtrime të moderuara dhe të vazhdoni rutinën tuaj; embrioni nuk bie dhe nuk zhvendoset nga lëvizja. Shmangni sportet me goditje të forta, ngritjen e peshave të rënda, saunën dhe banjën shumë të nxehtë. Për marrëdhëniet seksuale ndiqni këshillën e ekipit tuaj, sepse ajo ndryshon sipas llojit të ciklit dhe sipas asaj nëse ka rrezik OHSS-je. Mos filloni suplemente të reja, çajra bimore ose doza të larta vitaminash pa i thënë ekipit; disa ndërveprojnë me medikamentet.

Ajo që nuk e ndryshon rezultatin meriton po aq vëmendje. Pushimi absolut në shtrat nuk e rrit shansin e implantimit dhe rrit rrezikun e mpiksjes së gjakut; qëndrimi i shtrirë pas transferimit nuk ka efekt dhe nuk kërkohet. Dietat e veçanta, ananasi, çorapet e ngrohta ose shmangia e ushqimeve të ftohta nuk kanë bazë shkencore. Progesteroni, nga ana tjetër, ka rëndësi reale: merrni çdo dozë në orarin e caktuar dhe mos e ndërprisni edhe nëse shihni njolla ose mendoni se cikli nuk ka funksionuar.

Ankthi në këtë periudhë është i pritshëm dhe nuk dëmton rezultatin; ai thjesht e bën kohën më të rëndë. Ndihmon të keni një strukturë: një plan pune të lehtë, takime me njerëz që ju qetësojnë, dhe një kufi të vetëdijshëm për kohën që kaloni duke kërkuar simptoma në internet ose në forume. Shumë paciente e gjejnë të dobishme t'i thonë vetëm një ose dy personave për datën e testit, në mënyrë që të mos përballen me pyetje të përditshme.

Nëse ankthi bëhet i vështirë për t'u mbajtur, nëse nuk flini ose nuk funksiononi në punë, kjo është arsye e mjaftueshme për të kërkuar mbështetje; shumë klinika ofrojnë këshillim psikologjik si pjesë të trajtimit. Dhe nëse testi del negativ, kjo nuk është faji juaj dhe nuk lidhet me atë që bëtë ose nuk bëtë në këto ditë. Takimi pas ciklit shërben pikërisht për ta rishikuar me qetësi se çfarë mund të ndryshojë herën tjetër.