Çfarë është skriningu prenatal?

Testet e skriningut prenatal zakonisht ndahen në dy kategori kryesore: testet e gjakut dhe ekografitë (ultratingujt). Këto ekzaminime mund të kryhen në tremujorin e parë ose të dytë të shtatzënisë. Ekografia e tremujorit të parë shpesh përfshin matjen e transparencës nukale (lëngut në pjesën e pasme të qafës së foshnjës), e cila kombinohet me analizat e gjakut të nënës për të vlerësuar rrezikun e anomalive kromozomale.

Një mundësi tjetër e përparuar është testimi prenatal jo-invaziv (NIPT), i cili analizon ADN-në e foshnjës që qarkullon në gjakun e nënës. Ky test ofron një saktësi më të lartë për zbulimin e disa kushteve gjenetike krahasuar me testet tradicionale të gjakut, megjithëse ende mbetet një test skriningu dhe jo një mjet diagnostikues përfundimtar.

Rezultatet e testeve të skriningut raportohen zakonisht si një rrezik "i ulët" ose "i lartë" për një gjendje të caktuar. Një rezultat me rrezik të ulët do të thotë se shanset që foshnja të ketë gjendjen specifike janë shumë të vogla, megjithëse nuk mund të përjashtohen plotësisht. Kjo ofron siguri për shumë prindër të ardhshëm gjatë ecurisë së shtatzënisë.

Nga ana tjetër, një rezultat me rrezik të lartë nuk do të thotë se foshnja ka patjetër një anomali. Ai thjesht tregon se rreziku është më i lartë se mesatarja dhe se rekomandohen teste të mëtejshme diagnostikuese. Është e rëndësishme të diskutoni me kujdes çdo rezultat me mjekun tuaj për të kuptuar plotësisht domethënien e tij dhe hapat e ardhshëm.

Nëse një test skriningu tregon një rrezik të lartë, mjeku mund t'ju ofrojë mundësinë e kryerjes së testeve diagnostikuese për të marrë një përgjigje përfundimtare. Këto përfshijnë marrjen e mostrave të vileve koriale (CVS) ose amniocentezën. CVS zakonisht kryhet midis javës së 11-të dhe 14-të, ndërsa amniocenteza kryhet pas javës së 15-të të shtatzënisë.

Ndryshe nga testet e skriningut, testet diagnostikuese mund të konfirmojnë ose përjashtojnë me saktësi praninë e një anomalie kromozomale. Megjithatë, këto procedura janë invazive dhe mbartin një rrezik shumë të vogël për abort. Prandaj, vendimi për t'iu nënshtruar këtyre testeve kërkon një diskutim të detajuar të rreziqeve dhe përfitimeve me ekipin tuaj të kujdesit shëndetësor.

Vendimi për të kryer ose jo testet e skriningut prenatal është thellësisht personal dhe varet nga vlerat, besimet dhe dëshirat tuaja. Disa prindër dëshirojnë të kenë sa më shumë informacion të jetë e mundur për t'u përgatitur emocionalisht dhe praktikisht për ardhjen e një fëmije me nevoja të veçanta. Për të tjerët, informacioni mund të shkaktojë ankth të panevojshëm ose të mos ndryshojë mënyrën se si ata e menaxhojnë shtatzëninë.

Mjeku juaj do t'ju ofrojë informacion të paanshëm dhe mbështetje gjatë këtij procesi. Këshillimi gjenetik mund të jetë gjithashtu një mundësi e dobishme për t'ju ndihmuar të peshoni opsionet tuaja. Pavarësisht zgjedhjes suaj, ekipi mjekësor do të respektojë vendimin tuaj dhe do të vazhdojë të ofrojë kujdesin më të mirë të mundshëm gjatë gjithë shtatzënisë.