Dështimi i përsëritur i implantimit: kur embrionet e mira nuk ngjiten

Nuk ka një përkufizim të vetëm të pranuar botërisht, por në përgjithësi flitet për dështim të përsëritur të implantimit kur disa embrione me cilësi të mirë janë transferuar, shpesh tre ose më shumë, pa arritur shtatzëni. E rëndësishme është të kuptohet se transferimi i një embrioni nuk garanton kurrë implantim; edhe në kushtet më të mira, çdo transferim ka një shans, jo një siguri. Prandaj disa transferime pa sukses nuk do të thotë gjithmonë se diçka është 'e prishur'; ndonjëherë është thjesht statistika e trajtimit.

Kjo nuk e zvogëlon dhimbjen. Por e vendos situatën në kontekst: qëllimi i vlerësimit nuk është të gjendet një fajtor me çdo kusht, por të kontrollohet me kujdes nëse ka diçka që mund të përmirësohet, ndërsa pranohet se shpesh faktori kryesor mbetet ana kromozomale e embrionit, e lidhur me moshën.

Një vlerësim i menduar shikon disa gjëra të verifikueshme. Mitrën dhe zgavrën e saj, për të përjashtuar polipe, mioma që deformojnë zgavrën, ngjitje ose një septum, shpesh me histeroskopi ose me një ekografi të specializuar. Mukozën dhe mënyrën se si përgatitet për transferim. Hormonet, përfshirë tiroiden dhe prolaktinën. Faktorët e stilit të jetesës që dihet se ndikojnë, si duhani dhe pesha. Dhe ana e embrionit vetë, ku ndonjëherë ka kuptim të diskutohet testimi gjenetik në grupe të caktuara.

Këto kontrolle kanë kuptim sepse, kur gjejnë diçka, ajo mund të trajtohet dhe transferimi i ardhshëm bëhet në kushte më të mira. Qëllimi është të hiqen pengesat reale që mund të riparohen, jo të mbushet një listë testesh për hir të saj.

Kjo është zona ku pacientët janë më të cenueshëm, sepse dëshira për të bërë 'diçka më shumë' është e kuptueshme. Shumë teste dhe trajtime reklamohen si zgjidhje për dështimin e implantimit — teste imunitare të ndryshme, terapi që synojnë 'sistemin imunitar', gërvishtje të mukozës, dhe të tjera. Për shumicën e tyre dëshmia është e dobët ose mungon, dhe disa mbartin rrezik. Udhëzimet ndërkombëtare janë të kujdesshme pikërisht sepse këto ndërhyrje shpesh shtojnë kosto dhe shpresa pa e rritur shansin real.

Kjo nuk do të thotë se asgjë nuk mund të bëhet; do të thotë se çdo hap duhet të ketë një arsye. Një trajtim që trajton një problem të gjetur është i ndryshëm nga një trajtim që jepet 'për çdo rast'. Një ekip i ndershëm do t'ju thotë kur një test apo trajtim nuk ka gjasa t'ju ndihmojë, edhe kur ju do të donit ta provonit.

Edhe pas një vlerësimi të plotë, në një pjesë të rasteve nuk gjendet asnjë shkak i qartë. Kjo është zhgënjyese, por nuk do të thotë se nuk ka shpresë. Shumë çifte arrijnë shtatzëni në një transferim të mëvonshëm pa asnjë ndryshim dramatik, thjesht sepse çdo transferim ka shansin e vet dhe koha luan në favor kur embrionet janë të mira.

Në këto raste strategjia shpesh është të vazhdohet me qetësi: transferime të planifikuara mirë, mbështetje e duhur, dhe pritshmëri realiste. Ndonjëherë ndihmon të merret një pauzë e shkurtër për t'u qetësuar dhe për të rifituar forcat. Ajo që nuk ndihmon është të shtohen ndërhyrje pa dëshmi nën presionin e ankthit; një plan i qetë dhe i ndershëm është më i vlefshëm.