PGT-A: çfarë premton vërtet testimi gjenetik i embrioneve

Gjatë një cikli IVF, embrionet rriten deri në ditën e pestë ose të gjashtë, në stadin e blastocistit. Nëse zgjidhet PGT-A, merren disa qeliza nga pjesa që do të formojë placentën, jo nga vetë embrioni, dhe analizohet numri i kromozomeve. Embrionet me numër normal quhen euploidë, ata me numër jonormal aneuploidë. Aneuploidia është shkaku më i shpeshtë pse një embrion nuk implantohet ose pse ndodh një abort i hershëm, dhe ajo rritet me moshën e vezës.

Ideja është që, duke transferuar një embrion euploid, të rritet shansi për transferim dhe të ulet rreziku i abortit. Por është e rëndësishme të kuptohet se PGT-A nuk e ndryshon embrionin; ai vetëm jep informacion për të zgjedhur mes atyre që tashmë i keni. Nëse keni një embrion të vetëm, informacioni mund të jetë i dobishëm, por nuk krijon një embrion të dytë.

Përfitimi i PGT-A është më i qartë në disa situata. Te gratë mbi 37–38 vjeç, ku përqindja e embrioneve aneuploidë është më e lartë, testimi mund të shmangë transferime që nuk do të kishin sukses dhe të shkurtojë kohën deri te një shtatzëni. Te çiftet me aborte të përsëritura ose me transferime të përsëritura pa sukses, ai mund të japë një shpjegim dhe të ndryshojë strategjinë. Kur ka embrione të mjaftueshme për të pasur zgjedhje, informacioni bëhet praktikisht i dobishëm.

Përfitimi është më pak i qartë te gratë e reja me embrione me cilësi të mirë, ku shumica e embrioneve pritet të jenë normalë, dhe te ata me shumë pak embrione, ku nuk ka çfarë të zgjidhet. Në këto raste PGT-A mund të shtojë kosto dhe një rrezik të vogël pa e rritur shansin e përgjithshëm të shtatzënisë.

Asnjë test nuk është i përsosur. Ekziston një shkallë e vogël gabimi, dhe disa embrione japin rezultate 'mozaike', ku gjenden qeliza normale dhe jonormale së bashku. Këto rezultate janë të vështira për t'u interpretuar dhe disa embrione mozaike kanë çuar në shtatzëni të shëndetshme; prandaj asnjë embrion nuk hidhet poshtë vetëm mbi bazën e një etikete pa një bisedë të kujdesshme.

Ka edhe një rrezik teorik, shumë të vogël, nga vetë biopsia, dhe fakti se testi analizon placentën në formim, jo embrionin drejtpërdrejt. Për këto arsye PGT-A konsiderohet një mjet ndihmës, jo një garanci. Ai zvogëlon pasigurinë, por nuk e eliminon atë, dhe nuk e ndryshon numrin e embrioneve që keni në duar.

Vendimi për PGT-A merret bashkë, duke pasur parasysh moshën tuaj, numrin e pritshëm të embrioneve, historinë e aborteve ose të transferimeve pa sukses, dhe pritshmëritë tuaja. Nuk është një hap i detyrueshëm i çdo cikli IVF dhe nuk është shenjë e një trajtimi 'më të mirë'; ai është një zgjedhje që ka kuptim për disa situata dhe jo për të tjera.

Ajo që ndihmon më shumë është një bisedë e ndershme ku shpjegohet se çfarë do të mësoni dhe çfarë jo, sa embrione priten, dhe si do të ndryshojë plani nëse rezultati është ky apo ai. Qëllimi është që të merrni një vendim të informuar, jo të ndiheni sikur po lini diçka pas nëse zgjidhni të mos e bëni.